Λίγα λόγια για τους διακεκριμένους Γρανιτσιώτες

Η Γρανίτσα είναι η πατρίδα ανθρώπων που διακρίθηκαν για τη λογοτεχνική, καλλιτεχνική και επιστημονική τους έκφραση, κάποιοι απ’ αυτούς πανελλαδικά. Η Αδελφότητα, εκφράζοντας τους εν Αθήναις Γρανιτσιώτες, αφιερώνει εδώ από μία σελίδα στους διακεκριμένους αυτούς συγχωριανούς μας, για να τους τιμήσει. Ο σύλλογός μας και η μικρή κοινωνία τού χωριού μας γνωρίζουμε ότι η συλλογική σκέψη και δράση μπορεί να πολλαπλασιάσει τις ικανότητες μίας ομάδας ανθρώπων ή μίας μικρής κοινωνίας. Αναγνωρίζουμε όμως επιπλέον ότι οι μεμονωμένοι άνθρωποι που εκφράζουν ιδιαίτερα ταλέντα και ικανότητες, όταν τα εντάσσουν στην υπηρεσία τού κοινού καλού, μπορούν να ανάγουν τα κοινά σημεία αναφοράς σε ανώτερα επίπεδα και να δημιουργήσουν το καλό παράδειγμα έκφρασης και άμιλλας για τους συμπολίτες τους, καθώς και χρέος για να τους μιμηθούμε και να τους ξεπεράσουμε. Αυτούς τους συγχωριανούς μας τιμούμε εδώ, που πρόσφεραν στην ευρύτερη και στενή κοινωνία τους και ξεχώρισαν μεταξύ μας για τις ιδιαίτερες ικανότητές τους, τιμώντας έτσι τον τόπο και την κοινωνία που τους ανέθρεψε.

Στέφανος Γρανίτσας

Written by Super User. Posted in Το χωριο μας - άνθρωποι - ΣτέφΓραν

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΓΡΑΝΙΤΣΑΣ

Ένας πολυτάλαντος ορεσίβιος, που κατέκτησε τα Αθηναϊκά σαλόνια

            Ο Στέφανος Γρανίτσας γεννήθηκε στη Γρανίτσα το 1980. Ο πατέρας του Ανδρέας και η μητέρα του Ελένη φρόντισαν να δώσουν στο μικρό Στέφανο, καθώς και στα άλλα τρία παιδιά τους Νικόλαο, Δημοσθένη και Αθανάσιο, ό,τι πολυτιμότερο και αγνότερο και να τον μεγαλώσουν με τις συνήθειες, τα έθιμα και τις αγνές συμπεριφορές της περιοχής.

            Στη Γρανίτσα τελείωσε τις βασικές του σπουδές και στην Άρτα συμπλήρωσε τις γυμνασιακές του γνώσεις. Φτάνοντας στην Αθήνα, εισήχθη στη νομική Σχολή Αθηνών, την οποία και τελείωσε. Ασχολήθηκε όμως με πολλά πράγματα μαζί και σε όλα σημείωσε αξιοζήλευτη επιτυχία. Υπήρξε δημοσιογράφος ,λογοτέχνης, ποιητής, διηγηματογράφος, ευθυμογράφος, θεατρικός συγγραφέας, πολιτικός. Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου είχε πει: «Αυτός ο Ευρυτάνας είναι ικανός δι΄όλα. Έχω την ιδέα ότι και μουσικήν αν επιχειρούσε να συνθέσει, θα το κατάφερνε.». Όμως η μεγάλη του αγάπη ήταν η δημοσιογραφία. Ως δημοσιογράφος εργάστηκε σε πολλές και σοβαρές εφημερίδες και διακρίθηκε καταλαμβάνοντας υψηλά αξιώματα. Ο ΜΠΡΑΝ έγραφε στο Έθνος: «Ο Γρανίτσας ήταν ο κάλλιστος χρονογράφος, ο αρθρογράφος, ο μυθοπλάστης, ο νεώτερος Ρουμελιώτης Αίσωπος, ο οικονομολόγος, ο πολιτικός.». Και ο Χρήστος Καμπάνης, στην εφημερίδα ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ ΝΕΟΝ ΑΣΤΥ σημείωνε: «Είχε κεφαλήν ορεινού, προφορά ορεινού, συμπεριφορά και διανοητικότητα ορεινού.» και συνέχιζε: «Μετά δύο χρόνια, ήταν συντάκτης εφημερίδος, μετά τρία ή τέσσερα δραματικός συγγραφεύς, συγγραφεύς επιθεωρήσεων. Έπειτα βουλευτής, αρχηγός ανταρτικού σώματος και κατόπιν ανώτερος υπάλληλος εις την γενικήν διοίκησιν Ιωαννίνων.».

            Το 1905, στην επανάσταση του Θέρισου, επισκέφτηκε την Κρήτη και γνωρίστηκε προσωπικά με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Λέγεται ότι τότε έπεισε τον Βενιζέλο να ανέβει στην Αθήνα και να αναλάβει τις τύχες της Ελλάδας. Από τότε διατηρούσε θερμή φιλία μαζί του. Το 1906 σε ηλικία μόλις 26 ετών εκλέχτηκε βουλευτής του Νομού Αιτωλοακαρνανίας και υπήρξε ένας από τους πλέον πιστούς συνεργάτες του πρωθυπουργού Ελευθ. Βενιζέλου.

            Αλλά και κατά τους νικηφόρους βαλκανικούς πολέμους τού ΄12-΄13, ο Στέφανος Γρανίτσας άφησε πίσω του μια λαμπρή σταδιοδρομία και έτρεξε στα βουνά της Ηπείρου όπου ίδρυσε αντάρτικο σώμα και πολέμησε με ηρωισμό και αυταπάρνηση τον εχθρό.

            Το σπουδαιότερο και γνωστότερο συγγραφικό του έργο είναι «Τα άγρια και τα ήμερα του βουνού και του λόγγου». Λέγεται ότι, όταν έγραφε το βιβλίο αυτό επισκεπτόταν συνεχώς, νύχτα και μέρα τους βοσκούς και τους γεωργούς της Γρανίτσας και έκανε μαζί τους ατέλειωτες συζητήσεις για τη ζωή και τη συμπεριφορά των άγριων και των ήμερων ζώων.

            Όμως, στις 13 Σεπτεμβρίου του 1915 ημέρα Κυριακή, ο Στέφανος Γρανίτσας, σε ηλικία μόλις 35 ετών, άφησε στην Αθήνα την τελευταία του πνοή. Γράφτηκε ότι ο θάνατός του προήλθε από τύφο. Η κηδεία του έγινε την άλλη μέρα στις 10:30 το πρωί στον Ι.Ν. Αγ. Γεωργίου Καρύτση. Οι στενότεροι συγγενείς του ήταν οι γονείς και τα αδέλφια του. Την παρακολούθησαν όλοι οι Υπουργοί, όλοι οι βουλευτές πολλοί επίσημοι και πλήθος ευρυτάνων. Ο πρωθυπουργός, συντομεύοντας την επίσκεψή του στα ανάκτορα του Τατοΐου, μόλις πρόλαβε την ταφή του στο Πρώτο νεκροταφείο.

            Οι αρθρογράφοι και οι χρονογράφοι της εποχής ασχολήθηκαν όλοι με τον απρόσμενο θάνατο του Στέφανου Γρανίτσα. Όλοι παραδέχονταν ότι σε τόσο μικρή ηλικία είχε κατακτήσει την Αθηναϊκή κοινωνία και με τα γραπτά του αλλά και με την αγνή, ανιδιοτελή και ηρωική συμπεριφορά του, έχοντας σκορπίσει νότα αισιοδοξίας για το μέλλον τού Ελληνικού λαού. Μ ε τις πράξεις και τις ενέργειές του, μέσα στον τόσο σύντομο βίο του, ο Στέφανος Γρανίτσας άφησε πίσω του βαριές παρακαταθήκες. Παρακαταθήκες φιλοπατρίας και ηρωισμού, ανθρωπίνων σχέσεων και στήριξης των αδυνάτων και φτωχών αλλά και εργατικότητας και ζωηρού ενδιαφέροντος για τα δίκαια του συνόλου του ελληνικού λαού.

Αναφορά (και εξωτερικές παραπομπές, όπου υπάρχουν) στους άλλους αξιόλογους Ευρυτάνες

 Η Ευρυτανία υπήρξε η γενέτειρα κάποιων αξιόλογων επιστημόνων, πανεπιστημιακών, πολιτικών, δασκάλων, καλλιτεχνών, καθώς και ανθρώπων με έντονη κοινωνική προσφορά, όλων διακεκριμένων για τον πραγματισμό και τον ανθρωπισμό τους.

Από τους παλιότερους, να θυμίσουμε ενδεικτικά ότι ο υπουργός και πρωθυπουργός Γεώργιος Καφαντάρης, ο στρατηγός τού 1940 Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, ο υπουργός Βασίλειος Καραπιπέρης ήταν Ευρυτάνες. Επίσης, ας αναφέρουμε ενδεικτικά τον Παύλο Μπακογιάννη, τον Πάνο Βασιλείου, το Δημήτρη Πουρνάρα, το Χαρίδημο Τσούκα, τον Κλεομένη Κουτσούκη, τον Παναγιώτη Βλάχο, την Καλλιόπη Μπουρδάρα, τον Δημοσθένη Τσιαμάκη, το Μάρκο Γκιόλια και πολλούς άλλους, των οποίων η έγνοια για την κοινωνία και τον τόπο καταγωγής τους αποδείχθηκε και αποδεικνύεται με τη συνεχή προσφορά τους.

Διακεκριμένοι παν-Ευρυτανικοί σύλλογοι

Οι ισχυροί σύλλογοι παν-Ευρυτανικής εμβέλειας είναι η Εταιρεία Ευρυτάνων Επιστημόνων, η Πανευρυτανική Ένωση και η Ομοσπονδία Ευρυτανικών Συλλόγων. Η πρώτη αποτελεί αξιόπιστο όργανο σχεδιασμού, τοποθετήσεων και γνωμοδοτήσεων επί οικονομικών, αρχαιολογικών, κοινωνικών, πολιτιστικών θεμάτων που αφορούν την Ευρυτανία, ενώ διενεργεί εκδηλώσεις και βραβεύσεις. Η δεύτερη αποτελεί μία δυναμική ένωση, με ιδιαίτερη έγνοια και φροντίδα για τον τόπο, με ενδεικτικές δράσεις εκδόσεις βιβλίων και περιοδικών, υποτροφίες, βραβεύσεις, πολιτικές και κοινωνικές παρεμβάσεις και επιτυχίες, καθιέρωση εκδηλώσεων, ενίσχυση φυσικών και συλλογικών προσώπων, φροντίδα για τα μνημεία τού τόπου κ.ά. Η τρίτη αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ όλων των επιμέρους Ευρυτανικών συλλογικών σχηματισμών, καθώς και το διαχειριστή και διοργανωτή δια-συλλογικών δράσεων και εκδηλώσεων.

 Η ικανότητα μίας κοινωνίας να κρατά και να ενθαρρύνει αυτούς που τείνουν να διαπρέψουν

Οι άνθρωποι που διακρίνονται για τα ταλέντα και την έκφρασή τους σέβονται την παράδοση, την υπηρετούν αλλά και δημιουργούν παράδοση με τη σειρά τους. Ένα παράδειγμα είναι τα δημοτικά τραγούδια, που λέγονται έτσι επειδή δημιουργούνται από το ‘δήμο’, δηλ. από όλους τους ανθρώπους μίας συνεκτικής πολιτικής κοινωνίας που συμβάλλουν ο κάθε ένας  με τον τρόπο του και με τις ικανότητές του  στη μελοποίηση συναισθημάτων και γεγονότων. Η παράδοση αυτή παραμένει και αποτελεί ισχυρή βάση διαπαιδαγώγησης της κοινωνίας τους, η οποία κοινωνία έχει πάντα τιμητικές θέσεις για τους ανθρώπους αυτούς. Έτσι, δημιουργείται γόνιμο έδαφος για τους νεώτερους, οι οποίοι ενθαρρύνονται να αναπτύσσουν τα ταλέντα τους και να εκφράζονται στο ‘δήμο’ τους, δηλ. στην ιδιαίτερη κοινωνία τους, με το δικό τους προσωπικό τρόπο, εξασφαλίζοντας έτσι την συνέχεια της πνευματικής ταυτότητας ενός τόπου. Έτσι, διατηρείται και η συνέχεια τής δημοτικής παράδοσης, δηλ. της παράδοσης που συντηρείται από όλους τους πολίτες τού ‘δήμου’, συγκεράζοντας την ιδιαίτερη συνεισφορά τού καθ’ ενός στη διαμόρφωση κοινής πολιτιστικής ταυτότητας, σύμφωνα με τα ταλέντα και τις ευαισθησίες του.

 

 

Οι νέοι αξιόλογοι Γρανιτσιώτες

Όπως γράφεται παραπάνω και αποδεικνύεται συχνά, η Γρανίτσα αναδεικνύει συνεχώς νέους λογοτέχνες και καλλιτέχνες, καθώς και επιστήμονες. Η πνευματική παράδοση τού χωριού ευνοεί τους νέους να καλλιεργήσουν τα ταλέντα τους, γνωρίζοντας ότι οι συγχωριανοί και συμπατριώτες τους θα τους ενθαρρύνουν και θα τους τιμήσουν. Μία συζήτηση με κάποιον συμπατριώτη μας ή η επικοινωνία με την Αδελφότητα, καθώς και μία επίσκεψη στο χωριό αρκούν για να πείσει για του λόγου το αληθές.

(Η φωτογραφία απεικονίζει, ενδεικτικά, τον αυτοδίδακτο βιολιστή Γρηγόρη Βασιλείου Αλέστα, με το προσωνύμιο "μαγευτικός").

Εκδηλώσεις για τους διακεκριμένους Γρανιτσιώτες

Η Αδελφότητα αλλά και ο πολιτιστικός σύλλογος τής Γρανίτσας, υπό την αιγίδα τού Δήμου και σε συνεργασία με αδελφούς φορείς, τιμούμε συχνά τούς διακεκριμένους συμπατριώτες μας, διοργανώνοντας αντίστοιχες εκδηλώσεις. Παράδειγμα η εκδήλωση προς τιμήν τού Ζαχαρία Παπαντωνίου που έλαβε χώρα στο χωριό τον Αύγουστο 2010, έτος που ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του, και η αντίστοιχη εκδήλωση για το Στέφανο Γρανίτσα, που έλαβε χώρα στο χωριό τον Αύγουστο 2015, για τον ίδιο λόγο. Εκδηλώσεις για τους διακεκριμένους συμπατριώτες μας έχουν συζητηθεί και θα προγραμματισθούν από την Αδελφότητα και στο μέλλον.

Η πλατεία με τις προτομές των διακεκριμένων Γρανιτσιωτών

Η Γρανίτσα έχει αφιερώσει μία από τις πλατείες της σε τρία από τα διακεκριμένα τέκνα της: τους λογοτέχνες Ζαχαρία Παπαντωνίου και Στέφανο Γρανίτσα και το στρατηγό Ιωάννη Κωνσταντίνου, για τους οποίους έχουν στηθεί προτομές, ενώ το όνομα τής πλατείας τιμά τον ιερέα Σπυρίδωνα Μανωλίδη, πατέρα τού ομώνυμου ιατρού και πανεπιστημιακού καθηγητή, τού οποίου το οικόπεδο τής πλατείας υπήρξε πατρική κληρονομιά. Η θέση τής πλατείας και ο διακριτικός της φωτισμός την κάνει ιδιαίτερα αγαπητή στα παιδιά και τη νεολαία, κάθε καλοκαίρι, ενώ προτιμάται και για τις κάθε είδους εκδηλώσεις.

Στοιχεία επικοινωνίας

Η Αδελφότητα Γρανιτσιωτών στεγάζεται σε αίθουσα πολλαπλών χρήσεων στο εσωτερικό τής πλατείας Νικολαΐδη, στον Καρέα (Τ.Κ. 16233) του Βύρωνα, έπειτα από ευγενική παραχώρηση του πρώην δημάρχου Βύρωνα Νίκου Χαρδαλιά. Η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μας είναι η info@engranitsi.gr και ελέγχεται καθημερινά. Τα τηλέφωνα των μελών τού παρόντος Δ.Σ. φαίνονται στην συνημμένη εικόνα.

 Οι απόδημοι Γρανιτσιώτες

Αρκετές οικογένειες τής Γρανίτσας, καθώς και οικογένειες των οποίων κάποιο μέλος κατάγεται από το χωριό, έχουν συγγενείς και δικούς τους απόδημους στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στις Η.Π.Α. και στον Καναδά. Κάποιοι από αυτούς φέρουν επώνυμα που έχουν εκλείψει από το χωριό. Κάποιοι είναι επιτυχημένοι επιχειρηματίες στον τόπο κατοικίας τους. Κάποιοι επισκέπτονται τη Γρανίτσα συχνά, όσο επιτρέπει η απόσταση. Κάποιοι από αυτούς είναι ενεργά μέλη τής Αδελφότητας και λαμβάνουν την εφημερίδα μας τακτικά. Οι εν Ελλάδι Γρανιτσιώτες και η Αδελφότητα ειδικότερα περιβάλλουμε με ιδιαίτερη αγάπη τούς απόδημους συγγενείς, συγχωριανούς και συμπατριώτες μας.