Λίγα λόγια για τους διακεκριμένους Γρανιτσιώτες

Η Γρανίτσα είναι η πατρίδα ανθρώπων που διακρίθηκαν για τη λογοτεχνική, καλλιτεχνική και επιστημονική τους έκφραση, κάποιοι απ’ αυτούς πανελλαδικά. Η Αδελφότητα, εκφράζοντας τους εν Αθήναις Γρανιτσιώτες, αφιερώνει εδώ από μία σελίδα στους διακεκριμένους αυτούς συγχωριανούς μας, για να τους τιμήσει. Ο σύλλογός μας και η μικρή κοινωνία τού χωριού μας γνωρίζουμε ότι η συλλογική σκέψη και δράση μπορεί να πολλαπλασιάσει τις ικανότητες μίας ομάδας ανθρώπων ή μίας μικρής κοινωνίας. Αναγνωρίζουμε όμως επιπλέον ότι οι μεμονωμένοι άνθρωποι που εκφράζουν ιδιαίτερα ταλέντα και ικανότητες, όταν τα εντάσσουν στην υπηρεσία τού κοινού καλού, μπορούν να ανάγουν τα κοινά σημεία αναφοράς σε ανώτερα επίπεδα και να δημιουργήσουν το καλό παράδειγμα έκφρασης και άμιλλας για τους συμπολίτες τους, καθώς και χρέος για να τους μιμηθούμε και να τους ξεπεράσουμε. Αυτούς τους συγχωριανούς μας τιμούμε εδώ, που πρόσφεραν στην ευρύτερη και στενή κοινωνία τους και ξεχώρισαν μεταξύ μας για τις ιδιαίτερες ικανότητές τους, τιμώντας έτσι τον τόπο και την κοινωνία που τους ανέθρεψε.

Ιωάννης Κωνσταντίνου

Written by Super User. Posted in Το χωριο μας - άνθρωποι - ΙωάΚωνστ

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ  ΑΝΔΡΕΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

 Ο Στρατηγός Ιωάννης Κωνσταντίνου γεννήθηκε στη Γρανίτσα Ευρυτανίας το 1874. Αφού τελείωσε το Δημοτικό σχολείο, ταξίδεψε αναζητώντας  καλύτερη τύχη. Τον κέρδισε όμως το χακί και έτσι, αφού κατατάχτηκε εθελοντής το 1907, αποφοίτησε με το αστέρι του Ανθυπολοχαγού. Οι γονείς του ήταν ο Ανδρέας και η Γιαννούλα Κωνσταντίνου, δυο απλοί οικογενειάρχες που ορίζοντάς τους ήταν μοναχά το χωριό τους και τα λίγα καλλιεργήσιμα κτήματά τους.

Ο Δημοσθένης Γούλας στο βιβλίο του << Ο Στρατηγός Ιωάννης Κωνσταντίνου >>, γράφει: <<….Ήταν ειλικρινής και με τον εαυτό του και με τους άλλους. Η ειλικρίνειά του σημάδευε τον άρτιο άνθρωπο. Προχωρούσε ως εκεί που έπρεπε, ως εκεί που μπορούσε να προχωρήσει. Ο λόγος του ήταν καυτός, οι λέξεις του χωρίς λογοτεχνικό ένδυμα. Η νοοτροπία του θύμιζε την απλοϊκή νοοτροπία των αγωνιστών του ΄21 που ενέπνεαν το θαυμασμό και την αγάπη….>>.

Για τον Ιωάννη Κωνσταντίνου έχουν μιλήσει με θαυμασμό πολλοί συνάδελφοί του στρατιωτικοί αλλά και άνθρωποι των γραμμάτων γενικότερα. Μεταξύ αυτών ο Ακαδημαικός Γεώργιος Αθανασιάδης – Νόβας, ο Στρατηγός και Υπουργός Λεωνίδας  Σπαής, ο Ταξίαρχος Παναγιώτης Βέιμος, ο Αντιστράτηγος Μιχαήλ Μάντζος, ο ανώτατος αξιωματικός Σπύρος Πανταζής, ο Επιθεωρητής Στρατού, Αντιστράτηγος Θωμάς Πεντζόπουλος και άλλοι. Ο Αντιστράτηγος Μιχαήλ Μάντζος μάλιστα γράφει το εξής χαρακτηριστικό:  <<  … Εάν είχαμε στη Μικρά Ασία άλλους δέκα (10) Κωνσταντίνου, δεν θα παθαίναμε τη Μικρασιατική Καταστροφή…>>.

Ο Στρατηγός Κωνσταντίνου έλαβε μέρος σε όλους τους πολέμους του 1912 – 1913 στην Ήπειρο και τη Μακεδονία και στους πολέμους από το 1916 έως το 1922 στη Μακεδονία, τη Νότια Ρωσία και τη Μικρά Ασία. Υπήρξε πάντοτε μάχιμος και πάντα στην πρώτη γραμμή. Άλλωστε σ’αυτόν δίδονταν οι πιο επικίνδυνες αποστολές τις οποίες πάντοτε έφερνε σε πέρας με τις λιγότερες απώλειες.

Ως άνθρωπος ήταν δίκαιος, ολιγόλογος, απέφευγε τις κολακείες και την αυτοπροβολή, άριστος ψυχολόγος αλλά και αυστηρός όπου χρειαζόταν.

Ο Γιώργος Αθανασιάς γράφει κατά την παρουσίαση θέματος για τον Κωνσταντίνου στην ΗΜΕΡΙΔΑ της Γρανίτσας στις 1 Αυγούστου 2009:  <<…Άνθρωπος απλός, επιβλητικός σαν την πανσέληνο… σταθερός σαν τη γη … καλοσυνάτος σαν τα λουλούδια τ΄Απριλιού, αλλά σκληρός σαν τα στουρνάρια του Καλόγερου, άτεγκτος σαν το διαμάντι κι αλύγιστος σαν το καλοβαμμένο ατσάλι … >>.

Ο Στρατηγός Ιωάννης Κωνσταντίνου έφυγε από τη ζωή το 1939 σε ηλικία μόλις 65 ετών.

Η Αδελφότητα Γρανιτσιωτών Ευρυτανίας, προς τιμήν του, έστησε με δαπάνες της ανδριάντα στην κεντρική πλατεία του χωριού, δίπλα από τον Στέφανο Γρανίτσα και τον Ζαχαρία Παπαντωνίου.

Αναφορά (και εξωτερικές παραπομπές, όπου υπάρχουν) στους άλλους αξιόλογους Ευρυτάνες

 Η Ευρυτανία υπήρξε η γενέτειρα κάποιων αξιόλογων επιστημόνων, πανεπιστημιακών, πολιτικών, δασκάλων, καλλιτεχνών, καθώς και ανθρώπων με έντονη κοινωνική προσφορά, όλων διακεκριμένων για τον πραγματισμό και τον ανθρωπισμό τους.

Από τους παλιότερους, να θυμίσουμε ενδεικτικά ότι ο υπουργός και πρωθυπουργός Γεώργιος Καφαντάρης, ο στρατηγός τού 1940 Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, ο υπουργός Βασίλειος Καραπιπέρης ήταν Ευρυτάνες. Επίσης, ας αναφέρουμε ενδεικτικά τον Παύλο Μπακογιάννη, τον Πάνο Βασιλείου, το Δημήτρη Πουρνάρα, το Χαρίδημο Τσούκα, τον Κλεομένη Κουτσούκη, τον Παναγιώτη Βλάχο, την Καλλιόπη Μπουρδάρα, τον Δημοσθένη Τσιαμάκη, το Μάρκο Γκιόλια και πολλούς άλλους, των οποίων η έγνοια για την κοινωνία και τον τόπο καταγωγής τους αποδείχθηκε και αποδεικνύεται με τη συνεχή προσφορά τους.

Διακεκριμένοι παν-Ευρυτανικοί σύλλογοι

Οι ισχυροί σύλλογοι παν-Ευρυτανικής εμβέλειας είναι η Εταιρεία Ευρυτάνων Επιστημόνων, η Πανευρυτανική Ένωση και η Ομοσπονδία Ευρυτανικών Συλλόγων. Η πρώτη αποτελεί αξιόπιστο όργανο σχεδιασμού, τοποθετήσεων και γνωμοδοτήσεων επί οικονομικών, αρχαιολογικών, κοινωνικών, πολιτιστικών θεμάτων που αφορούν την Ευρυτανία, ενώ διενεργεί εκδηλώσεις και βραβεύσεις. Η δεύτερη αποτελεί μία δυναμική ένωση, με ιδιαίτερη έγνοια και φροντίδα για τον τόπο, με ενδεικτικές δράσεις εκδόσεις βιβλίων και περιοδικών, υποτροφίες, βραβεύσεις, πολιτικές και κοινωνικές παρεμβάσεις και επιτυχίες, καθιέρωση εκδηλώσεων, ενίσχυση φυσικών και συλλογικών προσώπων, φροντίδα για τα μνημεία τού τόπου κ.ά. Η τρίτη αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ όλων των επιμέρους Ευρυτανικών συλλογικών σχηματισμών, καθώς και το διαχειριστή και διοργανωτή δια-συλλογικών δράσεων και εκδηλώσεων.

 Η ικανότητα μίας κοινωνίας να κρατά και να ενθαρρύνει αυτούς που τείνουν να διαπρέψουν

Οι άνθρωποι που διακρίνονται για τα ταλέντα και την έκφρασή τους σέβονται την παράδοση, την υπηρετούν αλλά και δημιουργούν παράδοση με τη σειρά τους. Ένα παράδειγμα είναι τα δημοτικά τραγούδια, που λέγονται έτσι επειδή δημιουργούνται από το ‘δήμο’, δηλ. από όλους τους ανθρώπους μίας συνεκτικής πολιτικής κοινωνίας που συμβάλλουν ο κάθε ένας  με τον τρόπο του και με τις ικανότητές του  στη μελοποίηση συναισθημάτων και γεγονότων. Η παράδοση αυτή παραμένει και αποτελεί ισχυρή βάση διαπαιδαγώγησης της κοινωνίας τους, η οποία κοινωνία έχει πάντα τιμητικές θέσεις για τους ανθρώπους αυτούς. Έτσι, δημιουργείται γόνιμο έδαφος για τους νεώτερους, οι οποίοι ενθαρρύνονται να αναπτύσσουν τα ταλέντα τους και να εκφράζονται στο ‘δήμο’ τους, δηλ. στην ιδιαίτερη κοινωνία τους, με το δικό τους προσωπικό τρόπο, εξασφαλίζοντας έτσι την συνέχεια της πνευματικής ταυτότητας ενός τόπου. Έτσι, διατηρείται και η συνέχεια τής δημοτικής παράδοσης, δηλ. της παράδοσης που συντηρείται από όλους τους πολίτες τού ‘δήμου’, συγκεράζοντας την ιδιαίτερη συνεισφορά τού καθ’ ενός στη διαμόρφωση κοινής πολιτιστικής ταυτότητας, σύμφωνα με τα ταλέντα και τις ευαισθησίες του.

 

 

Οι νέοι αξιόλογοι Γρανιτσιώτες

Όπως γράφεται παραπάνω και αποδεικνύεται συχνά, η Γρανίτσα αναδεικνύει συνεχώς νέους λογοτέχνες και καλλιτέχνες, καθώς και επιστήμονες. Η πνευματική παράδοση τού χωριού ευνοεί τους νέους να καλλιεργήσουν τα ταλέντα τους, γνωρίζοντας ότι οι συγχωριανοί και συμπατριώτες τους θα τους ενθαρρύνουν και θα τους τιμήσουν. Μία συζήτηση με κάποιον συμπατριώτη μας ή η επικοινωνία με την Αδελφότητα, καθώς και μία επίσκεψη στο χωριό αρκούν για να πείσει για του λόγου το αληθές.

(Η φωτογραφία απεικονίζει, ενδεικτικά, τον αυτοδίδακτο βιολιστή Γρηγόρη Βασιλείου Αλέστα, με το προσωνύμιο "μαγευτικός").

Εκδηλώσεις για τους διακεκριμένους Γρανιτσιώτες

Η Αδελφότητα αλλά και ο πολιτιστικός σύλλογος τής Γρανίτσας, υπό την αιγίδα τού Δήμου και σε συνεργασία με αδελφούς φορείς, τιμούμε συχνά τούς διακεκριμένους συμπατριώτες μας, διοργανώνοντας αντίστοιχες εκδηλώσεις. Παράδειγμα η εκδήλωση προς τιμήν τού Ζαχαρία Παπαντωνίου που έλαβε χώρα στο χωριό τον Αύγουστο 2010, έτος που ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του, και η αντίστοιχη εκδήλωση για το Στέφανο Γρανίτσα, που έλαβε χώρα στο χωριό τον Αύγουστο 2015, για τον ίδιο λόγο. Εκδηλώσεις για τους διακεκριμένους συμπατριώτες μας έχουν συζητηθεί και θα προγραμματισθούν από την Αδελφότητα και στο μέλλον.

Η πλατεία με τις προτομές των διακεκριμένων Γρανιτσιωτών

Η Γρανίτσα έχει αφιερώσει μία από τις πλατείες της σε τρία από τα διακεκριμένα τέκνα της: τους λογοτέχνες Ζαχαρία Παπαντωνίου και Στέφανο Γρανίτσα και το στρατηγό Ιωάννη Κωνσταντίνου, για τους οποίους έχουν στηθεί προτομές, ενώ το όνομα τής πλατείας τιμά τον ιερέα Σπυρίδωνα Μανωλίδη, πατέρα τού ομώνυμου ιατρού και πανεπιστημιακού καθηγητή, τού οποίου το οικόπεδο τής πλατείας υπήρξε πατρική κληρονομιά. Η θέση τής πλατείας και ο διακριτικός της φωτισμός την κάνει ιδιαίτερα αγαπητή στα παιδιά και τη νεολαία, κάθε καλοκαίρι, ενώ προτιμάται και για τις κάθε είδους εκδηλώσεις.

Στοιχεία επικοινωνίας

Η Αδελφότητα Γρανιτσιωτών στεγάζεται σε αίθουσα πολλαπλών χρήσεων στο εσωτερικό τής πλατείας Νικολαΐδη, στον Καρέα (Τ.Κ. 16233) του Βύρωνα, έπειτα από ευγενική παραχώρηση του πρώην δημάρχου Βύρωνα Νίκου Χαρδαλιά. Η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μας είναι η info@engranitsi.gr και ελέγχεται καθημερινά. Τα τηλέφωνα των μελών τού παρόντος Δ.Σ. φαίνονται στην συνημμένη εικόνα.

 Οι απόδημοι Γρανιτσιώτες

Αρκετές οικογένειες τής Γρανίτσας, καθώς και οικογένειες των οποίων κάποιο μέλος κατάγεται από το χωριό, έχουν συγγενείς και δικούς τους απόδημους στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στις Η.Π.Α. και στον Καναδά. Κάποιοι από αυτούς φέρουν επώνυμα που έχουν εκλείψει από το χωριό. Κάποιοι είναι επιτυχημένοι επιχειρηματίες στον τόπο κατοικίας τους. Κάποιοι επισκέπτονται τη Γρανίτσα συχνά, όσο επιτρέπει η απόσταση. Κάποιοι από αυτούς είναι ενεργά μέλη τής Αδελφότητας και λαμβάνουν την εφημερίδα μας τακτικά. Οι εν Ελλάδι Γρανιτσιώτες και η Αδελφότητα ειδικότερα περιβάλλουμε με ιδιαίτερη αγάπη τούς απόδημους συγγενείς, συγχωριανούς και συμπατριώτες μας.