Ιωάννης Κωνσταντίνου

Written by Super User. Posted in Το χωριο μας - άνθρωποι - ΙωάΚωνστ

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ  ΑΝΔΡΕΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

 Ο Στρατηγός Ιωάννης Κωνσταντίνου γεννήθηκε στη Γρανίτσα Ευρυτανίας το 1874. Αφού τελείωσε το Δημοτικό σχολείο, ταξίδεψε αναζητώντας  καλύτερη τύχη. Τον κέρδισε όμως το χακί και έτσι, αφού κατατάχτηκε εθελοντής το 1907, αποφοίτησε με το αστέρι του Ανθυπολοχαγού. Οι γονείς του ήταν ο Ανδρέας και η Γιαννούλα Κωνσταντίνου, δυο απλοί οικογενειάρχες που ορίζοντάς τους ήταν μοναχά το χωριό τους και τα λίγα καλλιεργήσιμα κτήματά τους.

Ο Δημοσθένης Γούλας στο βιβλίο του << Ο Στρατηγός Ιωάννης Κωνσταντίνου >>, γράφει: <<….Ήταν ειλικρινής και με τον εαυτό του και με τους άλλους. Η ειλικρίνειά του σημάδευε τον άρτιο άνθρωπο. Προχωρούσε ως εκεί που έπρεπε, ως εκεί που μπορούσε να προχωρήσει. Ο λόγος του ήταν καυτός, οι λέξεις του χωρίς λογοτεχνικό ένδυμα. Η νοοτροπία του θύμιζε την απλοϊκή νοοτροπία των αγωνιστών του ΄21 που ενέπνεαν το θαυμασμό και την αγάπη….>>.

Για τον Ιωάννη Κωνσταντίνου έχουν μιλήσει με θαυμασμό πολλοί συνάδελφοί του στρατιωτικοί αλλά και άνθρωποι των γραμμάτων γενικότερα. Μεταξύ αυτών ο Ακαδημαικός Γεώργιος Αθανασιάδης – Νόβας, ο Στρατηγός και Υπουργός Λεωνίδας  Σπαής, ο Ταξίαρχος Παναγιώτης Βέιμος, ο Αντιστράτηγος Μιχαήλ Μάντζος, ο ανώτατος αξιωματικός Σπύρος Πανταζής, ο Επιθεωρητής Στρατού, Αντιστράτηγος Θωμάς Πεντζόπουλος και άλλοι. Ο Αντιστράτηγος Μιχαήλ Μάντζος μάλιστα γράφει το εξής χαρακτηριστικό:  <<  … Εάν είχαμε στη Μικρά Ασία άλλους δέκα (10) Κωνσταντίνου, δεν θα παθαίναμε τη Μικρασιατική Καταστροφή…>>.

Ο Στρατηγός Κωνσταντίνου έλαβε μέρος σε όλους τους πολέμους του 1912 – 1913 στην Ήπειρο και τη Μακεδονία και στους πολέμους από το 1916 έως το 1922 στη Μακεδονία, τη Νότια Ρωσία και τη Μικρά Ασία. Υπήρξε πάντοτε μάχιμος και πάντα στην πρώτη γραμμή. Άλλωστε σ’αυτόν δίδονταν οι πιο επικίνδυνες αποστολές τις οποίες πάντοτε έφερνε σε πέρας με τις λιγότερες απώλειες.

Ως άνθρωπος ήταν δίκαιος, ολιγόλογος, απέφευγε τις κολακείες και την αυτοπροβολή, άριστος ψυχολόγος αλλά και αυστηρός όπου χρειαζόταν.

Ο Γιώργος Αθανασιάς γράφει κατά την παρουσίαση θέματος για τον Κωνσταντίνου στην ΗΜΕΡΙΔΑ της Γρανίτσας στις 1 Αυγούστου 2009:  <<…Άνθρωπος απλός, επιβλητικός σαν την πανσέληνο… σταθερός σαν τη γη … καλοσυνάτος σαν τα λουλούδια τ΄Απριλιού, αλλά σκληρός σαν τα στουρνάρια του Καλόγερου, άτεγκτος σαν το διαμάντι κι αλύγιστος σαν το καλοβαμμένο ατσάλι … >>.

Ο Στρατηγός Ιωάννης Κωνσταντίνου έφυγε από τη ζωή το 1939 σε ηλικία μόλις 65 ετών.

Η Αδελφότητα Γρανιτσιωτών Ευρυτανίας, προς τιμήν του, έστησε με δαπάνες της ανδριάντα στην κεντρική πλατεία του χωριού, δίπλα από τον Στέφανο Γρανίτσα και τον Ζαχαρία Παπαντωνίου.

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

 ΤΟ 10ον ΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΕΥΖΩΝΩΝ

Δεν γνωρίζω πώς να ονομάσω την δύναμιν εκείνην, η οποία όταν έγινα Αξιωματικός, με ώθει εις το να μελετήσω επανειλημμένως την Ιστορίαν τού Μεγ. Αλεξάνδρου και Μεγ. Ναπολέοντος και τα ωραία στρατιωτικά παραδείγματα μού έκαμνον τοιαύτην εντύπωσιν, ώστε ηυχόμην να με αξιώσει η τύχη, αν η πατρίς μου ενεπλέκετο εις πόλεμον, να πολεμήσω μέχρι τέλους και να φονευθώ τελευταίος, διά να δοκιμάσω όλας τας σκληρότητας τού αγώνος.

Η διέπουσα τον κόσμον δύναμις εξεπλήρωσε τας επιθυμίας μου αλλά δεν εφονεύθην, ούτε ετραυματίσθην. Διατί τούτο; Άγνωστον. Ίσως αι αναμνήσεις αυταί, να αποτελούν ανακούφισιν τής ψυχής μου, ήτις επί πολύ επάλαισε με τον θάνατον και τας αθλιότητας τής φυλής μας, αι οποίαι την διακρίνουν από τής εμφανίσεώς της εις τον κόσμον αυτόν.

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

[σ.σ. ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ ΤΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΠΙΖΑΝΙΟΥ]

Το εσπέρας τής ημέρας αυτής, έστειλα εις τον Ταγματάρχην Φουάτ [σ.σ. Διοικητής τής Φρουράς τού Άνω Μπιζανίου] ολίγον κρέας και δύο άρτους, με ένα Λοχίαν και ένα Εύζωνον Πατριώτας μου, ωραίους άνδρας, τους οποίους ευχαρίστησαν πολύ και τους ηρώτησαν από πού κατάγονται. Απήντησαν: «Είμεθα από τα Άγραφα, πατριώται τού Λοχαγού μας». Τότε ο Ταγματάρχης διά τού Λοχαγού του είπεν: «Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Λοχαγόν σας και τον συγχαίρω διά τους ωραίους και γενναίους άνδρας του».

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΧΑΡΑΥΓΗ 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1913

Εις την κατάστασιν αυτήν, ανεμένομεν το φως τής ημέρας. Όταν ήρχισε να διαφαίνεται το Μικρό και Μεγάλο Μπιζάνι, παρετηρήσαμεν ότι ήτο κατάλευκον από λευκάς σημαίας. Συγχρόνως μάς ήλθεν η Διαταγή τού Στρατηγείου, περί παραδόσεως τής Φρουράς άνευ όρων.

Αι ζητωκραυγαί και η χαρά των ανδρών ήτο απερίγραπτος. Επί μίαν ώραν ολόκληρον εσείετο το πάν από δαιμονιώδεις ζητωκραυγάς.

Όλοι έμειναν κατενθουσιασμένοι, πλην τού Αντισ/ρχου Ιωάννου, όστις ήθελε να κυριεύσωσι το Μπιζάνι οι Εύζωνοι διά τής λόγχης!

Εύζωνοι εκ των ευρισκομένων πλησίον τού Μικρού Μπιζανίου άοπλοι εισήλθον εντός αυτού και αλληλοησπάζοντο μετά των μέχρι τής στιγμής εκείνης αντιπάλων των.

Το θέαμα ήτο άκρως συγκινητικόν.

Στοιχεία επικοινωνίας

Η Αδελφότητα Γρανιτσιωτών στεγάζεται σε αίθουσα πολλαπλών χρήσεων στο εσωτερικό τής πλατείας Νικολαΐδη, στον Καρέα (Τ.Κ. 16233) του Βύρωνα, έπειτα από ευγενική παραχώρηση του πρώην δημάρχου Βύρωνα Νίκου Χαρδαλιά. Η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μας είναι η info@engranitsi.gr και ελέγχεται καθημερινά. Πρόεδρος τού παρόντος Δ.Σ. είναι ο Αλέξης Καρδαμπίκης και τα στοιχεία επικοινωνίας του είναι: τηλέφωνο κινητό 6937430382 και διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου alexis1kardabikis@gmail.com.